Strony
Najlepsze
  • Skrzynki na listySkrzynki na listy
    Skrzynki na listy. Większość z nas w obecnej dobie koresponduje z rodziną i przyjaciółmi drogą e-maili. Ale nie wszyscy posiadają taką umiejętność. Nie posiadają jej szczególnie ci ze starszego pokolenia. …
  • Profesjonalna firma przeprowadzki KatowiceProfesjonalna firma przeprowadzki Katowice
    Czy opłaca się wynająć firmę do przeprowadzek?. Niewiele osób pewnie się przeprowadza, kiedy już znajdzie swój własny kąt, ale wciąż istnieją osoby, które jednak szukają swojego miejsca na ziemi i …
  • Parapety PoznańParapety Poznań
    Parapety. W Poznaniu w ostatnich czasach buduje się dużo i jak pokazują niektóre dane, to jest to jedne z przodujących miast w dziedzinie inwestycji w branży budownictwa i nieruchomości. Chociaż …

Archive for Czerwiec 2016

Domy z lat siedemdziesiątych

Cechą charakterystyczną obrazu wielu polskich miast, tych większych i tych mniejszych, jest widok domów jednorodzinnych, których wygląd jednoznacznie wskazuje, że pochodzą z lat siedemdziesiątych lub osiemdziesiątych ubiegłego stulecia. Są one specyficzne pod wieloma względami. Ich „krzywda” wynika z charakteru epoki, w jakiej powstawały i trudności, których wtedy nie było możliwości jak przeskoczyć. A tak krzywda polega na tym, że ich architektura w ogromnej większości nie ma nic wspólnego z jakimkolwiek pięknem. Są często wielkie, kwadratowe, lub prostokątne i bardzo, bardzo nijakie. Architektura wnętrza nie istniała. A do tego zbudowane z wielu rozmaitych, często nie pasujących do siebie materiałów. Wynika to z faktu, że w owych latach zdobycie jakichkolwiek materiałów budowlanych na prywatną budowę, oznaczało tylko masę problemów z ich zorganizowaniem, bo normalne kupienie w potrzebnej ilości było praktycznie niemożliwe. Budownictwo było zawsze metodą gospodarczą, przez osobę, która to sobie stawiała i jego rodzinę. Stąd stosowanie najprostszych rozwiązań, bo takie były łatwe do obliczenia i wykonania.

Co to jest architektura

Stare kościoły, dostojne teatry, majestatyczne zamki, ceglane dworce kolejowe, pałace, kolosea, mauzolea… Co mają wspólnego? Wszystkie wybudowane w dawnych czasach miały służyć mieszkańcom, stanowić miejsce do gromadzenia się, czy tworzyć funkcjonalne tło. Ogólny podział architektury zakłada ich podział ze względu na funkcję. Pierwsze okazałe budynki dotyczyły architektury sakralnej: świątyń i mauzoleów, czyli miejsc pochówku. Następnie można wyróżnić architekturę świecką, czyli siedziby władz i urzędów, architektura służąca celom handlowym ( czyli sukiennice, hale targowe), celom widowiskowym (teatry, cyrki), celom sportowym (stadiony, hipodromy), lecznictwa (szpitale), szkolnictwa, oświaty, kultury (uniwersytety, szkoły), komunikacji (dworce) oraz architekturę służącą celom obronnym i militarnym (takie jak mury obronne, arsenały). Jako ostatnie wyróżnia się architekturę niepubliczną, czyli wykorzystywaną w codziennym użytku – architektura mieszkalna (zamki, pałace, dwory, chałupy) oraz architektura ogrodowa (pawilony, oranżerie, altany, pergole).